A
Z
C

Handhaving AZC 1 zorgt voor enorme ontlading

Dankzij een 2-1 overwinning op naaste concurrent Concordia Wehl heeft AZC 1 zich weten te handhaven in de tweede klasse. Minstens zo belangrijk: door deze zege kregen de spelers en de leden van de technische staf die afzwaaien, een afscheid dat ze verdienen. En: we degraderen niet in ons jubileumjaar!

Het was weer eens een gedenkwaardige zondagmiddag op het AZC-terrein. Kampioenschappen en promoties zijn mooi, maar handhaving afdwingen in een wedstrijd waar het er echt om gaat, is minstens zo onvergetelijk. De ontlading na het laatste fluitsignaal van de scheidsrechter was dan ook megagroot.

Fikse domper
De wedstrijd zelf was zenuwslopend, zeker toen het in de tweede helft maar steeds 2-1 bleef. Of het spel nu goed of slecht was, dat was eigenlijk totaal onbelangrijk. Het ging maar om één ding: winnen. En dat deed AZC. Met alles wat het had boekte de ploeg een verdiende overwinning.
AZC begon goed aan de wedstrijd maar kreeg al in 7e minuut een fikse domper te verwerken, toen Concordia op 0-1 kwam. Hun rechterspits werd de diepte ingestuurd en lobde de bal bekeken over de uitkomende Nardo in het doel.

Maar AZC toonde onmiddellijk veerkracht. Drie minuten later was al weer gelijk. Een diepe bal van Stanley werd in het strafschopgebied perfect aangenomen door Clay. Hij legde breed op Luc en die zorgde voor de 1-1.

Loepzuivere vrije trap
In de 36 minuut was er opnieuw een belangrijke rol voor Luc. Hij speelde zich knap vrij aan de zijkant van het strafschopgebied bij de achterlijn en werd onderuitgehaald. Volgens heel AZC binnen de lijnen, maar de scheidsrechter legde de bal er net buiten. Nog geen minuut later was er een soortgelijke situatie. Nu werd Clay neergehaald. Ditmaal duidelijk buiten de beruchte lijnen, maar wel op een aantrekkelijke positie. Frank en Stanley posteerden zich beiden achter de bal. Het was uiteindelijk Stanley die de trekker overhaalde: laag over de grond schoof hij de bal loepzuiver in de hoek van het vijandelijke doel.

Hoe dicht vreugde en verdriet in dit soort wedstrijden bij elkaar liggen, bleek een paar minuten later, vlak voor rust, toen ook Concordia vlak buiten het strafschopgebied een vrije trap kreeg. Deze wist Nardo met zijn vingertoppen via de lat uit zijn doel te houden.

Wissel Frank Buurmeijer
In de tweede helft hield AZC goed stand. De ploeg kreeg diverse kansen op een bevrijdende derde treffer, maar wist er niet één te benutten. Het werd wel iets makkelijker toen een Concordia-verdediger met rood kon vertrekken nadat hij de doorgebroken Clay had neergehaald. AZC deed er daarna alles aan om de wedstrijd dood te maken en de tegenstander niet in het ritme te laten komen. Onder meer door alle wisselmogelijkheden te gebruiken. Eerst kwam Raymond Steinvoort voor Roy Sluizeman. Daarna was er in de 35e minuut een kippenvelmomentje, toen de moegestreden Frank Buurmeijer naar de kant werd gehaald. Alle AZC-fans beseften (en hoopten) dat dit waarschijnlijk Franks laatste wedstrijd in het eerste elftal was en begeleidden hem met een luid applaus. Zijn vervanger was Joost Alferink. Even later kwam ook jeugdspeler Max Jansen nog in het veld.

Concordia Wehl bleef met de moed der wanhoop de aanval zoeken, maar slaagde er niet in de gelijkmaker te scoren, waardoor het is veroordeeld tot de nacompetitie.

Afscheid
Die zorgen heeft AZC niet meer. Na het bevrijdende eindsignaal barstte een spontaan feest los op het veld. Daar werd alvast afscheid genomen van drie spelers die jarenlang hun stempel hebben gedrukt op het eerste elftal: Stanley Werinussa, Peter Frinking en Frank Buurmeijer. Ze gaan in de lagere elftallen spelen. Ook werd afscheid genomen van een aantal leden van de technische staf. Allereerst natuurlijk van trainer René Knuiman. Wat een geweldige tijd hebben we met hem gehad: gepromoveerd van de vierde naar de tweede klasse en daar hebben we ons nu al drie jaar op rij gehandhaafd, al was dit keer moeizaam. We gaan René volgend jaar tegenkomen als trainer van promovendus Warnsveldse Boys. Ook keeperstrainer Paul Brinkerhof en grensrechter Gerrit van de Wal werden in het zonnetje gezet. Zij stoppen ook, evenals elftalleider Bert Sluizeman.

Geen paniek
Onder spelers, begeleiders, bestuursleden en supporters was er verder vooral vreugde dat we in het jaar waarin we ons 100-jarig bestaan vieren geen degradatie van het eerste elftal hoeven te betreuren. De handhaving is een beloning voor hele club. We zijn niet in paniek geraakt toen het eerste elftal na de winterstop afzakte van de veilige middenmoot naar de bedreigde plaatsen en zelfs even helemaal onderaan stond. René en zijn staf hebben ongestoord hun werk kunnen doen om het tij te keren. Daarbij hebben ze hulp gehad van Wim Scharrenberg, die veel heeft betekent op het mentale vlak en voor de teambuilding. Dat was in de laatste wedstrijden wel te zien. Telkens stond er een hardwerkende ploeg in het veld; spelers hadden wat voor elkaar over en deden er alles aan om het vege lijf te redden. Fantastisch dat dit is gelukt.

Nu kunnen we op 23 juni tijdens de traditionele slotdag iedereen feestelijk uitzwaaien. En in september vieren we ons eeuwfeest als tweedeklasser!

Klik hier voor een fotoreportage op de Zutphense Koerier.

Klik hier voor het verslag in de Stentor met video’s van de winnende goal van Stanley en de toespraak van de voorzitter na afloop.

Ga terug naar overzicht